اولین باره که توی این وبلاگم به نوشتن از خودم می پردازم .خداییش هیچوقت هم چنین قصدی نکردم و حرفامو توی یک وبلاگ دیگه مینوشتم .اما الان موضوع کمی فرق کرده. دو تا از بهترین دوستانم منو دعوت به بازی کردن
" بازی ارزوها "
بنابراین منم بازی
مقدمه :
هیچوقت نتونستم برای ارزوهام حد ومرزی تعیین کنم .شاید این اولین باره که مجبورم براشون حدی به عنوان
"پنج" تعیین کنم .سحته ولی خب، شدنیه .برای من ارزوهام یکی از مهم ترین مساله ی زندگی مه .ارزوهای ریز ودرشتی که حکم بچه هامو دارن .از اول بچگی ام وقتی یکی از ارزوهامو بر باد رفته میدیدم مدتها حال روحی ام به هم می ریخت.همین که میفهمیدم دیگه ممکن نیست ؛زندگی ام دچار بحران شدیدی میشد .بحرانی که بد جوری بهم صدمه میزد.
بگذریم
1.بزرگترین ارزوم اینه که به ارزوهام برسم .
-نیازی به توضیح اضافه نداره خودش گویای همه چیزه-
2.بصیرت .به معنای واقعی کلمه .
همیشه دلم میخواست و می خواد که حقیقت همه چیز و بدونم .حقیقت یک اتفاق .حقیقت یک داستان .حقیقت یک شعر .حقیقت یک خلقت .
حقیقت نیاز، حقیقت بودن ،حقیقت نبودن،حقیقت انسان، حقیقت خدا ،حقیقت ..............
و فکر میکنم اگه خدا بهم بصیرت بده میتونم به خیلی از حقایق پی ببرم .
3.قیامت
از اونجایی چرا ها وسوالات ذهن من زیاده و میدونم دست یابی به جوابشون هیچوقت تا این دنیا به پاست میسر نیست همیشه آرزوی ظهور منجی و قیامتو داشتم .دوست دارم همین امروز این دنیا به اخرش برسه تا حداقل بدونم اینجا چه خبره .
4. وبعدیش کشورم ایران .دلم می خواد ایران.اره این کلمه پنج حرفی
این اسم مقدس .اسمی که برام حکم جونو داره وجون وتنم رو فداش میکنم .اسمی که همه چیزمه . اسمی که تقدسش برام به حدی که کلمات نمی تونن نشونش بدن.بشه همون ایران باستان .همون ایرانی که خاطراتش فقط تو کتاباست .
ایرانی که همه چیز باشه ..................اره !ایران سر افرازم ارزوست .
5.چقدر سخته .باید یک ارزوی دیگه بکنم .در حالی که بین خیل ارزوهام نمی تونم اخری رو انتخاب کنم .
یعنی اخری هم وجود داره ؟
حس میکنم به حق هر کدوم که نمیگم ظلم میکنم .ولی بذار چون این وبلاگ وبلاگ نوشته هامه این ارزو رو بگم .
نوشتن .ارزوم اینه که بهترینا رو بنویسم .ارزوم اینه که نویسنده خوبی بشم .ارزوم اینه که بتونم با بصیرتی که خدا بهم عنایت میکنه از چیزایی بنویسم که حقایق دنیا رو نشون بده و چراها وسوالای دیگرون رو پاسخگو باشه .ارزوم اینه که با نوشتن بهترین ها در دنیا اسمم یاد بشه و به این وسیله باز هم نام ایران بر سر زبانها بیفته .
و اما......
بچه های چراگاه
بچه های حلقه
بچه های بی تو هرگز
محمد عزیز در وبلاگ دلتنگی های من وتو
و مصطفی مردانی از وبلاگ اینجا داستان
خیلی خوشحال میشم دعوت منو به عنوان کردن ارزوهاتون بپذیرید
|
+| نوشته شده توسط
من در چهارشنبه دوازدهم اردیبهشت 1386
|
