تولد يک مرگ - بی کسی

داستان ،شعر،نقد وحرف های من


	درباره وبلاگ شانزدهم بهمن ماه سال هشتاد و پنج اينجا نوشتم: با زدن اولین پست در وبلاگ گروهی" پاتوق ادبی "،کار این گروه رسما اغاز شد .از کلیه دوستانی که به این وبلاگ سر میزدن درخواست میکنم که ما را در انجا نیز همراهی کنن .قطعا حضور مستمر شما به ما در رسیدن اهدافمان یاری میکند .با تشکر فراوان "من" http://patogheadabi.blogfa.com امروز، هفتم مهر ماه سال هشتاد وهفت است. چند وقت گذشته؟ بعضي از اينجا به آنجا آمدند ونرفتند، برخي ديگر آمدند ولي نماندند و خيلي‌ها هم بعد به ما اضافه شدن. كار گروه خوب پيش رفت. فضاي گفت‌گو و بحث خوبي در دنياي مجازي ايجاد كرديم. خيلي‌ها تحسينش كردن؛ هر چند ايرادات زيادي برش وارد بود وهست. الان بعد از يك سال اندي يك قدم پيش‌تر گذاشتيم و وبلاگ پاتوق را، به سايتي براي ادب دوستان بخصوص نو قلمان عزيز ارتقاء داديم. اين سايت متعلق به شخص يا اشخاص خاصي نيست. بيشتر قصدمان ايجاد پيوندي است بين دوستاني كه در دنياي اينترنت قلم مي‌زنند و داستان مي‌نويسند. و آخر كلام اين‌كه، آنجا بيشتر از وبلاگ نيازمند كمكتان خواهيم بود. ‌http://www.patogheadabi.com منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب پیوندهای روزانه وبلاگ پاتوق ادبی سايت پاتوق ادبي آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 آرشيو آرشیو موضوعی قلم سرخ جوهر سرخ کلام سرخ شعر سرخ نقد سرخ پیوندها پاتوق ادبی بی تو هرگز تيله باز عينالي تازه های ادبی دور از خانه تادانه رهگذر نامه کوزت .دختری در مزرعه سلول چراگاه در قعر هاويه‌ي نوشتن حلقه سه شنبه ربط دار داستان کوتاه ، مقاله و دستنوشته دلتنگی های من وتو تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم اینجا داستان داستانک سرزمین من خودنویس پاستا داستانک من قصه گی قصه خوانی عقل سرخ در جستجوي زمان از دست رفته حلقه ادبي ادبيات داستاني/خليل رشنوي ترشحات مغزي من اندرونيته زاگرس استوري RSS Powered By BLOGFA.COM


	بی کسی لحظه های بی کسی با من از همدم بگو با من از همصحبت ِشبهای بیداری بگو لحظه های بی کسی کاش کلام می بافتی یا که چشمی که زاشک می خواند غمهای دلم ***** غصه ی غم های خود، با که گویم جز به تو جز به تو ای لحظه های بی کسی امشب ....اری !غم ،دربار دلم انبار شد بغض بر راه دلم زوارشد روح بر تار وتنم بیمار شد کس ندانست ،روح ساکت ،در دلم غمبار شد کس ندانست،روح راکد در درون بیمار شد وحشت از فردای خود بیمار کرد اشک فردا زندگی سیلاب کرد *** خانه تارک است دلم، تارک تر ذهن ،بیمار است قلب من بیمار تر صبح چه دور است سپیده دور تر تار و بیمار ....دورِ دور **** راوی قصه ام ،قصه اش گم کرده است من ولی خود زندگی گم کرده ام من چه کم دارم زیاد من چه تنهایم خدا من زخود .خود زمن پنهان شدن روح زتن .تن زروحم سوهان شدن راستی ....جواب خود چه گویم بی جواب من چه میخواهم ،از این دوار ونار خویش من گمگشته است پشت دیوار عجیب عرف سار خویش من، پشت دیوار ِ ترس واضطراب خویش من پنهان زمن من چه میخواهم خدا روح من اشفته است روح من ویرانه گشت من به دنبال چه ام ...؟ بی کسی درد من است درد بی درمان من درد من درمان چه دارد ای خدا روح سرکش ،در من چه می خواهد ، خدا اخر حرف است والاه همچنان درمانده است کس نگفت او چه بی کس مانده است** \|+\| نوشته شده توسط من در یکشنبه پنجم آذر 1385 \|