تبليغاتX
تولد يک مرگ - ابدیت محض
داستان ،شعر،نقد وحرف های من
 ابدیت محض
ان زمان که عشق را ٬عاطفه را ومهربانی را

زنده به گور میکردند

نمی دانستند که امروز سنگها حکمفرمایی

خواهند کرد و این سنگها

                        مشت برکشیده همان خاکهایی ست

که با ان احساس را در گور نهادند

وفولاد را جانشین خاک شد و

مقرنسهای گلی شدند شبکه هایی از بی رگی که

                                        درک نور را برایشان مفهومی نبود

وندانستند که همان درخاک ماندگان

جوانه زدند و جوانه هاشان با مهر به اوج رسید وخواهد رسید

روزی که تیشه بر ریشه شان زنیم و

دوباره نور را بر زندانهای تاریکشان خواهیم ریخت

ابدیت محض در خاک نخواهد ماند

                                   بنفشه

|+| نوشته شده توسط من در یکشنبه دوم مهر 1385  |
 
 
بالا