ان زمان که عشق را ٬عاطفه را ومهربانی را
زنده به گور میکردند
نمی دانستند که امروز سنگها حکمفرمایی 
خواهند کرد و این سنگها
مشت برکشیده همان خاکهایی ست
که با ان احساس را در گور نهادند
وفولاد را جانشین خاک شد و
مقرنسهای گلی شدند شبکه هایی از بی رگی که
درک نور را برایشان مفهومی نبود
وندانستند که همان درخاک ماندگان
جوانه زدند و جوانه هاشان با مهر به اوج رسید وخواهد رسید
روزی که تیشه بر ریشه شان زنیم و
دوباره نور را بر زندانهای تاریکشان خواهیم ریخت
ابدیت محض در خاک نخواهد ماند
بنفشه
|
+| نوشته شده توسط
من در یکشنبه دوم مهر 1385
|