تولد يک مرگ

داستان ،شعر،نقد وحرف های من


	درباره وبلاگ شانزدهم بهمن ماه سال هشتاد و پنج اينجا نوشتم: با زدن اولین پست در وبلاگ گروهی" پاتوق ادبی "،کار این گروه رسما اغاز شد .از کلیه دوستانی که به این وبلاگ سر میزدن درخواست میکنم که ما را در انجا نیز همراهی کنن .قطعا حضور مستمر شما به ما در رسیدن اهدافمان یاری میکند .با تشکر فراوان "من" http://patogheadabi.blogfa.com امروز، هفتم مهر ماه سال هشتاد وهفت است. چند وقت گذشته؟ بعضي از اينجا به آنجا آمدند ونرفتند، برخي ديگر آمدند ولي نماندند و خيلي‌ها هم بعد به ما اضافه شدن. كار گروه خوب پيش رفت. فضاي گفت‌گو و بحث خوبي در دنياي مجازي ايجاد كرديم. خيلي‌ها تحسينش كردن؛ هر چند ايرادات زيادي برش وارد بود وهست. الان بعد از يك سال اندي يك قدم پيش‌تر گذاشتيم و وبلاگ پاتوق را، به سايتي براي ادب دوستان بخصوص نو قلمان عزيز ارتقاء داديم. اين سايت متعلق به شخص يا اشخاص خاصي نيست. بيشتر قصدمان ايجاد پيوندي است بين دوستاني كه در دنياي اينترنت قلم مي‌زنند و داستان مي‌نويسند. و آخر كلام اين‌كه، آنجا بيشتر از وبلاگ نيازمند كمكتان خواهيم بود. ‌http://www.patogheadabi.com منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب پیوندهای روزانه وبلاگ پاتوق ادبی سايت پاتوق ادبي آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 آرشيو آرشیو موضوعی قلم سرخ جوهر سرخ کلام سرخ شعر سرخ نقد سرخ پیوندها پاتوق ادبی بی تو هرگز تيله باز عينالي تازه های ادبی دور از خانه تادانه رهگذر نامه کوزت .دختری در مزرعه سلول چراگاه در قعر هاويه‌ي نوشتن حلقه سه شنبه ربط دار داستان کوتاه ، مقاله و دستنوشته دلتنگی های من وتو تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم اینجا داستان داستانک سرزمین من خودنویس پاستا داستانک من قصه گی قصه خوانی عقل سرخ در جستجوي زمان از دست رفته حلقه ادبي ادبيات داستاني/خليل رشنوي ترشحات مغزي من اندرونيته زاگرس استوري RSS Powered By BLOGFA.COM


	نووالیس هر رمان چونان یک زندگی است که به شکل کتاب جلوه میکند .هر زندگی سر لوحه ای دارد ،عنوانی ،ناشری ،پیشگفتاری ،درامدی ،متنی ،یادداشتی هایی . \|+\| نوشته شده توسط من در دوشنبه سی ام مهر 1386


	شبهای من چه شبها مي نشينم ،من ، كنار شيشه اي شفاف كه اسوده سفر كرده از ان ،يك سايه ي مهتاب و من شايد يكي ،شايد دوتا؛ شايدم عمري است بي خوابم كه پايانم از اين هذيان [هاي ] بي پايان * ياد دارم ان زماني را كه پلك ها خسته ؛ خوابيدند و آن شبها كه خوابيدند نديدم جز هزاران مار ،بي پايان و رود ِ خوني ، [از جوانمردان ] كه پر كرد ه ست ،هرخيابان را بديدم يك زمان ،يك جام سم يك بار هم زنجير ، شيون گريه و ناله و بازم خون وبازم خون وبازم خون * ياد دارم باز كودك ام را -كودكك چون خواب ديد ترسيد - او كجا را ديد ؟ چه ها را ديد؟ -جز ضجه- *** و من شبهاست كه بي خوابم مينشينم ،من، كنار شيشه اي شفاف كه اسوده سفر كرده درآن، يك سايه مهتاب \|+\| نوشته شده توسط من در سه شنبه هفدهم مهر 1386 \|